yerba mate
Nazwał ten krzak europejski przyrodnik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Yerba mate jest dwupienną rośliną pochodzącą z Paragwaju, Argentynie i Peru. Ostrokrzew paragwajski rośnie do około 15 m długości.
W naturalnym środowisku rośnie w typowych dla tej rośliny zbiorowiskach leśnych, zwanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z rodziny wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych. Zbiorowiska te, dzisiaj często wyniszczone w wyniku rabunkowego pozyskiwania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie.
Czas kwitnienia ostrokrzewu przypada na okres jesienny. Białe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się żółte jagody. Liście są podłużne, o wymiarach do 5 cm, zimozielone. Plony z jednego drzewa są wykonywane co trzy lata, w trakcie których można pozyskać nawet do 65 – 85 funtów suszonych liści. Po za ostrokrzewem paragwajskim zbiera się też liście innych rodzajów, np. I. Amara, I. Theezan.
Liście rodzimych ostrokrzewów wykorzystywali także północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów przyrządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.