Lingo24

Płytki mogą być przyklejone zarówno na nowym, jak i odpowiednio dostosowanym, ale starym podłożu. Podłoże pod terakotę czy płytki musi zostać poddana wcześniejszej ocenie, choćby tylko domowym sposobem. Płytki ceramiczne układa się najczęściej w kuchniach i łazienkach, czyli tam, gdzie posadzka musi być odporna na ścieranie i wodę. Często układa się je w korytarzach. Gres łatwo utrzymać w czystości, ale trzeba wiedzieć, że nie powinny być śliskie.

Antypoślizgowość. Na oznaczenie cech antypoślizgowych używa się oznaczeń R9-R13 (norma niemiecka). Często jednak wystarczy dopisek, że glazura jest antypoślizgowa. Symbol ten istotny jest w każdym pokoju podatnym na działanie wody i wilgoci. Antypoślizgowość dają płytkom reliefy, czyli wypukłe dekory na całej powierzchni płytki, albo ryfle, wypukłe albo wklęsłe fragmenty prostoliniowe przy jednej krawędzi płytki. Są też płytki łazienkowe pokryte szkliwem antypoślizgowym lub impregnatem.

Do stylowej łazienki dobiera się przede wszystkim odpowiednie umeblowanie: umywalki na postumentach, urządzenia o profilowanych krawędziach, staroświeckie mosiężne baterie i drewniane meble na eleganckich nóżkach. Cechą stylowej łazienki jest z jednej strony obecność ozdób, z drugiej to, że ornament ma swoje odpowiednie miejsce, pozostaje na drugim planie i nie wychodzi poza wyznaczone ramy. Zdobienia na płytkach są drobne. Dekory wykorzystuje się do nadawania podziałów i zaznaczają krawędzie ważniejszych elementów. Poszukujmy więc płytek o stonowanych zdobieniach i kolorach. Nie powinny być nadto duże, mogą być w kilku formatach. W stylowej łazience posadzka jest wyraźnie odmienna niż ściany.

Płytki ceramiczne i ich nasiąkliwość. Niską nasiąkliwość oferuje płytkom niska porowatość, warstwa szkliwa lub impregnat. Parametr istotny w łazience, w pokoju gospodarczym, przy zlewie w kuchni. Zazwyczaj wystarczają płytki o nasiąkliwości do 6%, ale w strefie mokrej łazienki najlepiej jednak montować płytki o nasiąkliwości do 3%.

Odporność na szok cieplny. Parametr decydujący o tym, czy kafelki są odporne na szybkie podgrzewanie i nagłe studzenie. Istotny w kuchni, gdzie na przykład ciepła kropla tłuszczu może spowodować spore naprężenia, a w efekcie złamanie płytki.

W małych pomieszczeniach, jeśli podłoże pod terakotę jest równe i wypoziomowane, a wzór posadzki nie jest skomplikowany, płytki łazienkowe można układać samemu. W przeciwnym razie położenie posadzki lepiej zlecić fachowcowi: docinanie płytek i ich przyklejanie na dużej powierzchni, jest bardzo pracochłonne i wymaga dużego doświadczenia.
Do układania płytek, jak i do ich cięcia, używane są określone narzędzia.
Płytki ceramiczne przykleja się do podłoża zaprawą klejową. Spoinowanie można zacząć dopiero po jej wyschnięciu. Jeśli użyto zwykłej zaprawy, trzeba poczekać dwa dni, a jeśli szybkoschnącej, kilka godzin. Od prawidłowego wykonania spoin zależy, czy kafelki będą mogły się swobodnie odkształcać. Cienkie płytki, grubości 8-15 mm, można też przykleić na zaprawę klejową, pod warunkiem że podłoże jest bardzo równe.